Varlıklar

Varlıklar

Nefsinin elinde köle olmuş varlıklar.

Değişik tat isteyen doymaz vücutlar.

Her zevki anında tatmak isteyip, 

Çöpünü sıkılınca atan nefisler...

Utanmaktan bihaber sefil nefisler.

Nefsin güdümünde koşan vücutlar...

Her güzelliğe hayran, hoyrat nefisler.

Onun peşinde yitti  hep onca duygular.

Doyum bir kerelik!

Yetmez ki ona, bütün çiçeklerde doyum ararlar.

Rabbi  yessir-i silinmiş sanki onca  suratlar.

Kendi yüzleri  yok artık, maske takarlar.

Ar ve hayâ nefsin kurbanı olmuşken…

 Suları tükenip, donar vücutlar.

Bu defa sığınacak toprak ararlar.

Toprak ise çorak olur en ve sonunda,..

Arılar ölür.

Peki   ya  çiçekler?

Onlar  tüm saflıklarıyla yine yaşarlar. 


Ece Evren / İstanbul